gedachten, denken en niet hechten

Wat ben ik aan het doen? Ik ben een denker, ik analyseer, van alles, gedachten, beelden, situaties, zelfs geuren en ik word met regelmaat doodmoe van mezelf. Sinds een week probeer ik om mijn gedachten alleen maar waar te nemen en er niets mee te doen. Om niet elke gedachte, indruk of herinnering te labelen, te beoordelen met goed of fout, zwart of wit, licht of donker, hoog of laag. Ik zie steeds meer dat dat allemaal van het ego is en zo vermoeiend. Als ik het laat bij dat de gedachte door me heen gaat geeft dat ruimte. Oh dat waren alweer wat labels, maar hoe maak ik iets duidelijk zonder woorden of labels? Nou dat oefenen dus, er komt een gedachte, die heeft een fysiek effect. Een blije of verdrietige vlinder in mijn maagstreek. Hoe makkelijk om daar dan eens over te gaan nadenken, mijmeren, piekeren en pruttelen? Soms maakt het me blij, soms juist heel verdrietig. Ik vind het een uitdaging om de gedachte, de herinnering, het beeld alleen te zien, waar te nemen en er niets mee te doen. Wel rustig.